Turbines

Een turbine is een roterend apparaat (of roterende machine) dat een vloeistof of gas gebruikt om een ontvanger in beweging te zetten. Turbines zetten mechanische energie om, ofwel in elektrische energie door een alternator als ontvanger aan te drijven, ofwel in een andere mechanische energie door een dynamische compressor als ontvanger aan te drijven.

De overgrote meerderheid van de turbines (90%) wordt gebruikt om alternatoren te laten draaien die elektrische energie opwekken. Turbines die dynamische compressoren aandrijven zijn vooral te vinden in de petrochemie. Turbines kunnen worden onderverdeeld in drie hoofdcategorieën: de hydraulische turbine die water gebruikt, de stoomturbine en de gasturbine. Daarnaast bestaan er kleinere gasturbines met een lager vermogen, een afgeleide van vliegtuigturbines (aeroderivatieve gasturbines).

Tijdens de verbrandingscyclus gaat een deel van de door een turbine opgewekte energie verloren in de vorm van warmte. Deze warmte-energie kan lokaal worden teruggewonnen om stoom te produceren, bijvoorbeeld om een gebouw te verwarmen (warmtekrachtkoppeling) of om een andere turbine aan te drijven (gecombineerde cyclus).  

Om stoom- en gasturbines optimaal te laten presteren, wordt turbineolie gebruikt om:

• wrijving op bewegende delen te verminderen;
• te beschermen tegen corrosie (in aanwezigheid van vocht);
• oxidatie te voorkomen (bij hoge temperaturen, te versterken voor gasturbines)
• zuiverheid te garanderen door onzuiverheden zoals lucht en water weg te werken (vooral voor stoomturbines);
• lakvorming (een harde, gekleurde laag die thermische overdracht verhindert) op de lagers te voorkomen.